Nihan Samsun

Çocukluğumdan beri iplik, kumaş, boncuk, taş ve farklı malzemelerle çalışıyorum. Yıllar içinde fark ettim ki beni asıl heyecanlandıran hiçbir zaman yalnızca malzemenin kendisi değildi. Birbirinden uzak görünen parçaların, doğru zamanda bir araya gelerek yeni bir anlam oluşturma ihtimaliydi. Bazen yıllarca bekleyen bir iplik, bir kumaş ya da bir boncuk, başka bir malzemeyle karşılaştığında yalnızca yeni bir nesneye değil, yeni bir düşünceye dönüşebiliyor.

Tapestry ile tanıştığımda yeni bir teknik öğrenmekten çok, yıllardır peşinden gittiğim arayışın kendine en doğru yüzeyi bulduğunu hissettim. Geleneksel halı ve kilim dokumacılığı ile unutulmaya yüz tutmuş boncuk dokuma geleneğini çağdaş bir anlatımla bir araya getirirken, geçmişi yeniden üretmeyi amaçlamıyorum. Benim ilgimi çeken, farklı zamanların, farklı üretim kültürlerinin ve farklı malzemelerin birbirleriyle yeniden ilişki kurabileceği alanları araştırmak.

Eserlerimde yer alan geometrik yüzeyler ile geleneksel motifler arasındaki ilişki, yalnızca biçimsel bir tercih değil; geçmiş ile bugünün, el emeği ile düşüncenin ve bireysel hafıza ile ortak kültürel belleğin aynı bütün içinde birlikte var olabileceğine dair bir öneridir.

Benim için üretim, tamamlanmış bir sonuca ulaşmaktan çok, görünmeyeni görünür kılma sürecidir. Her çalışma, malzemenin sunduğu olasılıkları dinleyerek, farklı katmanlar arasında yeni bağlar kurmaya yönelik devam eden bir araştırmanın parçasıdır.